یکسَد و چِلّ و چار هزار مردمئے مُهر جنَگ
7
چه اِشان و رند من چار پرێشتگ دیست.
زمینئے چارێن کُنڈان اۆشتاتگ و زمینئے چارێن گواتِش داشتگاتنت تانکه گْواتے نه زمین، نه دریا و نه دْرچکێئے سرا بکَشّیت.
2 پدا من دگه پرێشتگے دیست که چه هما جاگها چست بوت که رۆچ درَ کئیت و زندگێن هُدائے مُهری گۆن اَت.
آییا گۆن هما چارێن پرێشتگان که زمین و دریائے تاوان دئیگئے زۆر و واکِش دئیگ بوتگاَت، سکّ کوکّار کرت و گوَشت:
3 «زمین، دریا و درچکان تان هما وهدا تاوان مدئیێت که ما، مئے هُدائے هزمتکارانی پێشانیگا مُهر نجتگ.»
4 و من همایانی هساب اِشکت که مُهر جنَگ بوتگاتنت.
چه اِسراییلئے چُکّانی سجّهێن کَبیلهان، یکسَد و چِلّ و چار هزار مردم مُهر جنَگ بوتگاَت:
5 چه یَهودائے کَبیلها دوازده هزار مردم مُهر جنَگ بوتگاَت، چه روبِنئے کَبیلها دوازده هزار، چه گادئے کَبیلها دوازده هزار،
6 چه آشِرئے کَبیلها دوازده هزار، چه نَپتالیئے کَبیلها دوازده هزار، چه مَنَسّیئے کَبیلها دوازده هزار،
7 چه شَمونئے کَبیلها دوازده هزار، چه لاویئے کَبیلها دوازده هزار، چه ایسّاکارئے کَبیلها دوازده هزار،
8 چه زِبولونئے کَبیلها دوازده هزار، چه ایسُّپئے کَبیلها دوازده هزار، چه بِنیامینئے کَبیلها دوازده هزار کَس مُهر جنَگ بوتگاَت.
اِسپێتپۆشانی مزنێن مُچّیے
9 چه اِشان و رند، من چارت تَه بلاهێن مُچّیے که کَسّا هساب کرتَ نکرت.
آ چه هر کئوم، کَبیله، راج و زبانا اتنت و تَهت و گوَرانڈئے دێما اۆشتاتگاتنت.
آیان اسپێتێن پۆشاک گوَرا اَت و مَچّی پیشِّش دستا اَت.
10 په بُرزتئواری کوکّارا اتنت:
«رَکّێنگ مئے هُدائے دستا اِنت، هماییئے که تهتئے سرا نِشتگ و رَکّێنگ گوَرانڈئے هم دستا اِنت.»
11 سجّهێن پرێشتگ، تهتئے چپّ و چاگردا اۆشتاتگاتنت، کماش و چارێن سَهدارانی چپّ و چاگردا.
تهتئے دێما، دێم په چێر کپتنت و هُدااِش پرستش کرت.
12 گوَشگا اتنت:
«آمین،
ستا و شئوکت و
دانایی و شُگرگزاری و اِزّت و
زۆر و واک مئے هُدائیگ اَنت،
اَبد تان اَبد.
آمین.»
13 چه کماشان یکّێا منا جُست کرت:
«اے که اسپێتێن پۆشاک گوَرا دئیگ بوتگاَنت، اے کئے اَنت و چه کجا آتکگاَنت؟»
14 من پَسّئو دات:
«واجه!
تئو وتَ زانئے.»
نون آییا گۆن من گوَشت:
«اے هما اَنت که چه مزنێن اَزابا در آتکگاَنت و وتی پۆشاکِش گۆن گوَرانڈئے هۆنا شُشتگ و اسپێت کرتگاَنت.
15 همے سئوَبا، اے هُدائے تهتئے دێما اَنت و شپ و رۆچ، آییئے پرستشگاها، آییئے هزمتا کننت و هما که تهتئے سرا نِشتگ اِشان ساهێلَ کنت.
16 چه اِدا و دێم اے نه شدیگَ بنت و نه تُنّیگ، نه اِشانی سرا رۆچئے بْرانزَ کپیت و نه دگه تَپت و لِوارے.
17 چیا که تهتئے نیاما اۆشتاتگێن گوَرانڈ، اِشانی شپانکَ بیت و اِشان زِنداپئے چمّگانی راها پێشَ داریت و هُدا چه اِشانی چمّان هر اَرسا پَهکَ کنت.»